Bekend Afrika

Bekend Afrika

De tijd vliegt! Na Kenia, Uganda, Rwanda, Tanzania en Zambia gaan we vliegensvlug door Zimbabwe en Botswana. We pakken alleen het meest Noordelijke puntje mee en rijden door beide landen slechts 70 km. Deze route heeft echter grote voordelen. We zien de prachtige en enorme Victoria Falls en gaan één van de beroemde parken van Botswana in, het Chobe National park. We verwachten grote hordes toeristen, maar door het laagseizoen is het heel rustig wat het reizen erg aangenaam maakt.

In het Chobe National park zien we veel olifanten. Aangezien we niet van het pad kunnen afwijken staan we regelmatig even te wachten tot de hordes olifanten de weg vrij geven. Wanneer we 20 minuten staan te wachten en verwachten dat de olifanten ver genoeg zijn rijden we rustig verder. Een grote dame staat zo’n 50 meter van de weg. Op het moment dat we langs rijden zet ze het ineens op een lopen! Ze rent recht op ons af met haar oren naar de zijkant waardoor ze nog groter en indrukwekkender is. Jasper geeft een flinke dot gas en gelukkig staakt de olifant haar achtervolging. Met ons hart in de keel rijden we verder.

Na Botswana steken we de grens over naar Namibië. We beginnen met de Capivri strip. Een soort smal uiteinde van het land. Prachtig groen. Namibië voelt wat Europees aan! Afspraken worden bijvoorbeeld weer op tijd gemaakt. Wanneer we een medewerker van de community based camping een lift aanbieden staat ze keurig om 12 uur klaar met haar tas. We kunnen weer lekker brood kopen en overal pinnen met onze Europese pinpas. De wegen zijn goed en eindeloos recht. Wanneer we verder naar het zuiden zakken in Namibië blijkt Afrikaans de voertaal. En dat klinkt toch behoorlijk Nederlands. In het zuiden zien we veel blanke Afrikanen. Jasper leest ondertussen over de grimmige geschiedenis van Afrika (The state of Africa van Martin Meredith). Het land heeft dit jaar te kampen met grote droogte. De oogst van de voornamelijke zwarte bevolking in het Noorden gaat verloren, en het vee van de voornamelijk blanke bevolking in het zuiden sterft.

Doordat het zo droog is kunnen wij ondanks het vermeende regenseizoen alle natuurparken in. We worden echte experts en blijven kinderlijk enthausiast. In Namibië bezoeken we het beroemde Etosha park. Het grote voordeel van dit park is dat er veel waterplassen zijn waar de dieren zich verzamelen. Het spotten is dus erg simpel. Je parkeert je auto bij een waterplas en hoeft maar even te wachten. Op de tweede dag zien we eindelijk waar we zo lang op wachten; Een cheetah die jacht maakt op een impala! Wanneer de grote stofwolk gaat liggen zien we dat het is gelukt. De cheetah sleept zijn prooi naar een struik dicht bij onze auto en puft nog 45 min. uit voordat hij aan zijn maal begint. Een ongelofelijk indrukwekkend schouwspel!

De campings in Namibië hebben helaas ook ‘bekende’ Europese prijzen dus we proberen zo veel mogelijk wild te kamperen. Op Ioverlander vinden we een vaker gebruikte plek vlak bij het Etosha park. Zo besparen we geld en kunnen we in alle vroegte het park in. De wildkampeerplek is niet meer dan een picknickplek langs de kant van de weg. We zetten de auto neer en willen net ons avondeten maken wanneer de politie ons aanspreekt. Door de ervaringen in Zambia liegt Kim dat ze helemaal niet van plan zijn hier te slapen, maar dat ze even ‘rusten’. De politie gelooft er helaas niets van. Na een korte discussie wordt echter duidelijk dat ze ons niet willen oplichten, maar dat ze oprecht bezorgt zijn over onze veiligheid. Ze bieden ons aan bij het politiekantoor te kamperen of bij de gate van het park. Wij kiezen het tweede. Ze rijden 20 km voor ons uit om er voor te zorgen dat we er echt gaan staan. We bedanken vriendelijk en vragen of we op de parkeerplaats van de lodge mogen slapen. Dit mag niet. Helaas gelden hier ook weer Europese regels, zucht. Gelukkig is de beveiliger van de lodge aan de overkant (nog decadenter) gemakkelijker. We mogen op de groene parkeerplaats slapen. We voelen ons heerlijk veilig. De volgende dag kunnen we als eerste het park in, fantastisch!

We vervolgen de route naar het zuiden en bezoeken het Sossusvlei National park met prachtige rode duinen. We beklimmen de ‘Big Daddy Dune’ van 300 meter en huppelen naar beneden. Vervolgens bezoeken we de Fish River Canyon waar we onze mountainbikes kunnen gebruiken. Aangezien 17 maart Peter en Gerry, de ouders van Jasper, aankomen in Kaapstad maken we flink wat km op de goede Zuid-Afrikaanse wegen. 15 April komen we aan bij Nienke, Derk en Just. Dit zijn vrienden van ons die al 7 jaar in Kaapstad wonen. We mogen een week blijven logeren in hun prachtige huis met zwembad en Jacuzzi. We zijn twee keer eerder op bezoek geweest dus het voelt heerlijk bekend.

De komende maand gaan we genieten van Zuid-Afrika. Het laatste land van onze reis.


5 gedachten over “Bekend Afrika

  1. Wat hebben jullie veel gezien. Wat een prestatie. Kim wat is je haar lang geworden en een paar kilootjes lichter. Nu nog even van Luxe genieten b8j jullie vrienden,Voordat het leven in Amsterdam weer gaat beginnen. Fijne tijd nog samen. Xx gr Sandy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *